أفعاله ، « لا يُسْئَلُ عَمّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْئَلُونَ » « 1 » . « 2 » الصّدوق ، الخصال ، 1 / 337 - 338 رقم 84 ، كمال الدّين ، 2 / 358 - 359 رقم 9 ، معاني الأخبار ، / 126 - 127 رقم 1 / عنه : الطّبرسي ، مجمع البيان « 3 » ، 1 / 200 - 201 ؛ الدّيلمي ، إرشاد القلوب ، 2 / 374 ؛ شرف الدّين الأسترآبادي ، تأويل الآيات ، / 82 ، 541 ؛ الفيض الكاشاني ، الصّافي ، 1 / 186 ؛ الحرّ العاملي ، إثبات الهداة « 4 » ،

--> ( 1 ) - [ الأنبياء : 21 / 23 ] . ( 2 ) - مفضل‌بن‌عمر گويد : از امام صادق عليه السلام پرسيدم : « خداى عز وجل در آيهء شريفه مىفرمايد : ( إبراهيم را پروردگارش به كلماتي آزمود ) ، آن كلمات كدامند ؟ فرمود : « همان كلماتي است كه آدم آن‌ها را از پروردگارش دريافت كرد وتوبه‌اش پذيرفته شد وآن اين است كه عرض كرد : « پروردگارا ! به حق محمد وعلى وفاطمه وحسن وحسين از تو مسئلت دارم كه توبه‌ام را بپذيرى . » خداوند نيز توبهء أو را پذيرفت كه أو توبه‌پذير ومهربان است . » عرض كردم : « يا بن رسول اللَّه ! مقصود خداوند از اين‌كه مىفرمايد : ( إبراهيم كلمات را به پايان رساند ) ، چيست ؟ » فرمود : « يعنى تا حضرت قائم ، تا پايان دوازده امام كه نُه نفرشان از فرزندان حسين اند ، خدا را قسم داد . » مفضل گويد : به أو عرض كردم : « يا بن رسول اللَّه ! مرا از معناى فرمايش خداى عز وجل آگاه فرما كه مىفرمايد : ( خداوند آن را در فرزندان إبراهيم كلمه‌اى پايدار مقرر فرمود ) . » فرمود : « مقصود امام است كه خداوند آن را در فرزندان حسين تا روز قيامت مقرر فرمود . » مفضل گويد : به أو عرض كردم : « يا بن رسول اللَّه ! چگونه امامت در فرزندان حسين مقرر شد ونه فرزندان حسن ؟ با اين‌كه هردو فرزندان رسول خدايند ونوادگان پيغمبر وسرور جوانان بهشتى ؟ » فرمود : « همانا موسى وهارون هر دو پيغمبر فرستاده شده از جانب خدا بودند وهر دو برادر يكديگر ؛ ولى خداوند نبوت را در نژاد هارون قرار داد ونه نژاد موسى وكسى را نرسد كه بگويد چرا خداوند اين چنين كرد امامت نيز منصب جانشينى از جانب خدا است ، كسى را نرسد كه بگويد چرا خداوند آن را در نژاد حسين قرار داد نه نژاد حسن ، زيرا خداوند تنها خود به‌حكومت كارهاى خويش واقف است ومسئوليتى در كارهايش ندارد ، بلكه مردم مسؤول كردارشان هستند . » فهرى ، ترجمهء خصال ، 1 / 337 رقم 84 ، كمره‌اى ، ترجمهء كمال الدّين ، 2 / 28 ( 3 ) - [ حكاه في مجمع البيان وتأويل الآيات وكنز الدّقائق عن كتاب النّبوّة ] . ( 4 ) - [ حكاه أيضاً في إثبات الهداة ، 1 / 645 - 646 عن تأويل الآيات ، وفي البرهان ، 4 / 138 ، والبحار ، 24 / 177 عن كمال الدّين ، وفي البرهان ، 4 / 139 عن كتاب النّبوّة وفي البحار ، 11 / 177 و 25 / 260 - 261 عن معاني الأخبار ، وفي البحار ، 23 / 70 ، ونور الثّقلين ، 1 / 68 ، وكنز الدّقائق ، 1 / 383 و 8 / 400 - 401 عن الخصال ] .